ΜΙΚΡΟΣ
ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

 

1 Ιανουαρίου

ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Οκτώ ημέρες μετά την αγία εκ Παρθένου γέννηση, οι γονείς του Χριστού τον οδήγησαν στον τόπο όπου ήτο έθιμο για τους Ιουδαίους να τελούν την περιτομή. Κατά την περιτομή έλαβε και το όνομα Ιησούς, το οποίο έδωσε ο άγγελος πριν ακόμη συλληφθεί από την Παναγία μητέρα Του. Η περιτομή την οποία εορτάζουμε και τιμούμε ως Δεσποτική εορτή είναι η απάντηση σε όσους ισχυρίζονταν ότι ο Ιησούς εγεννήθη κατά φαντασίαν. Μετά την περιτομή επέστρεψε στην οικία Του, ζώντας ανθρώπινα και “ προκόπτων εν ηλικία και σοφία και χάριτι”.

Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

γεννήθηκε το 329 από ευσεβείς γονείς, τον εκ Πόντου Βασίλειο και την εκ Καππαδοκίας Εμέλλεια. Έζησε και ήκμασε εις τους χρόνους του Ουάλεντα, στον οποίο και απέδειξε την κακοδοξία του Αρείου. Έλαβε πολύπλευρη μόρφωση και δίδαξε φιλοσοφία την οποία και έθεσε στην υπηρεσία της Ορθοδοξίας. Το 370 ανήλθε στον αρχιερατικό θρόνο της Καισαρείας της Καππαδοκίας όπου και έδωσε πολλούς αγώνες υπέρ της ορθόδοξης πίστης, ώστε κατέπληξε και αυτόν τον Έπαρχο. Συνέγραψε πολλά θεολογικά, φιλοσοφικά, κοινωνικά έργα με τα οποία πολέμησε τις δοξασίες των αιρετικών και δίδαξε το ορθό χριστιανικό φρόνημα και το χριστιανικό τρόπο ζωής. Ένα από τα μεγαλύτερα έργα του στον τομέα της φιλανθρωπίας ήταν η ίδρυση της “ Βασιλειάδας”, συγκροτήματος με ευαγή ιδρύματα. Όντας τύπος ασθενικός εκοιμήθη στα 49 του χρόνια.

 

2 Ιανουαρίου

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ

γεννήθηκε στη Ρώμη όπου μετά την κοίμηση του πάπα Μιλτιάδη για τη μεγάλη του αρετή το 314 χειροτονείται επίσκοπος. Υπήρξε σφοδρός πολέμιος του Αρειανισμού. Έκανε πολλά θαύματα με αποτέλεσμα να πιστέψουν στο Χριστό πολλοί άνθρωποι μεταξύ των οποίων και ο Μέγας Κωνσταντίνος τον οποίο χειραγώγησε στην πίστη και εν συνεχεία τον βάπτισε. Εκοιμήθη οσιακά σε βαθιά γεράματα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

καταγόταν από την Άγκυρα της Μ. Ασίας και έδρασε στους χρόνους του ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη. Για τη μεγάλη του δράση στο δημόσιο κήρυγμα συνελήφθη και παρουσιάστηκε στον ηγεμόνα Σατορνίλο όπου με θαυμαστή παρρησία ομολόγησε τον Χριστό. Για την ομολογία του αυτή μεταφέρεται στην Κωνσταντινούπολη όπου υφίσταται φρικτά βασανιστήρια αλλά εξέρχεται σώος. Οδηγείται και πάλι δέσμιος στην Καισαρεία όπου καταδικάζεται από τον άρχοντα σε θηριομαχία, κατά τη διάρκεια ειδωλολατρικής εορτής. Βάλλεται από λέαινα και λαμβάνει τον στέφανο της άθλησης. Τα ιερά λείψανα του εκηδεύθησαν με την πρέπουσα τιμή σε επίσημο τόπο όπου και ανηγέρθη ναός στο όνομά του.

3 Ιανουαρίου 

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΜΑΛΑΧΙΑΣ

γεννήθηκε στο Σοφερό και καταγόταν από τη φυλή του Λεϋί. Επειδή από μικρός διήγε ζωή ηθική και ακέραια του δόθηκε το όνομα “Μαλαχίας” το οποίο στα ελληνικά σημαίνει “άγγελος”. Ό,τι προφήτευε επιβεβαίωνε αμέσως άγγελος σταλμένος από το Θεό. Οι ανάξιοι άκουγαν μόνο τη φωνή του αγγέλου, ενώ αντιθέτως οι άξιοι είχαν τη χάριν και να τον ακούνε και να τον βλέπουν. Ο Μαλαχίας έδρασε την εποχή του επιφανούς Ιουδαίου Νεεζία δηλ. μετά την επιστροφή των Ιουδαίων από τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία και προφήτευσε τον ερχομό του Προδρόμου του Ιησού Χριστού. Μετά δε την κοίμησή του ετάφη μαζί με τους προγόνους του στον αγρό. 

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΓΟΡΔΙΟΣ

γεννήθηκε στην Καισαρεία της Καππαδοκίας επί των ημερών του βασιλιά Λικινίου. Ήταν κόμης στην τάξη και επικεφαλής εκατό στρατιωτών. Επειδή δεν μπορούσε να ανεχθεί τις βλασφημίες κατά του Χριστού έφυγε από την πόλη και ζούσε με τα θηρία στο δάσος. Παρακινούμενος από την αγάπη του για το Χριστό επέστρεψε στην πόλη και εμφανίσθηκε στο κατάμεστο θέατρο την ώρα των αγώνων όπου και ομολόγησε την πίστη του σ’ Αυτόν. Από την ομολογία του πολλοί πίστεψαν στο Χριστό, ο άρχοντας, όμως, έξαλλος από οργή διέταξε τον αποκεφαλισμό του.

 

4 Ιανουαρίου 

Ο ΑΓΙΟΣ ΖΩΣΙΜΟΣ

έδρασε στην Κιλικία όπου κατοικούσε στην έρημο με τα θηρία. Επειδή ομολόγησε το Χριστό στον άρχοντα Δομητιανό υπέστη φρικτά βασανιστήρια από τα οποία κατά παράδοξο τρόπο διασώθηκε. Τέλος, κατά την διάρκεια κάποιας εορτής ρίχνεται στα άγρια θηρία εκ των οποίων ένα λιοντάρι άρχισε με ανθρώπινη φωνή να ομιλεί περί του Χριστού. Από το θαύμα αυτό πίστεψε στο Χριστό ο κομενταρήσιος Αθανάσιος. Μετά από αυτό το θαυμαστό γεγονός και αφού αφέθηκε ελεύθερος από τον τύραννο, επιστρέφει στο όρος της άσκησης όπου κατηχεί και βαπτίζει τον Αθανάσιο. Εκεί κατά την διάρκεια μίας συνομιλίας τους, αποκολλήθηκε ένας βράχος και τους καταπλάκωσε. Κατ’ αυτόν τον τρόπο παρέδωσαν τις ψυχές τους στον Κύριο. 

Η ΑΓΙΑ ΑΠΟΛΛΙΝΑΡΙΑ

η Συγκλητική ήταν κόρη του Ανθεμίου του χειροτονηθέντα από τον Λέοντα τον Μέγα. Από την παιδική της ηλικία επιθύμησε την παρθενία και ικέτευε το Θεό να επιτύχει τον σκοπό της. Παρακάλεσε τους γονείς της να της επιτρέψουν να επισκεφθεί τα Ιεροσόλυμα όπου και μοίρασε στους φτωχούς όλα τα υπάρχοντά της και απελευθέρωσε τους δούλους της. Στην συνέχεια επισκέφθηκε την Αλεξάνδρεια όπου με το όνομα Δωρόθεος και τις ευχές του θαυμαστού Μακαρίου εγκαθίσταται σε κελί ασκούμενη ημέρα και νύχτα. Όταν δε μετά την κοίμησή της ανακάλυψαν οι πατέρες το φύλο της εξεπλάγησαν και ευχαρίστησαν το Θεό.

 

5 Ιανουαρίου 

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΜΕΜΠΤΟΣ

ήταν επίσκοπος επί Διοκλητιανού. Για την παρρησία του, την πίστη του και την ομολογία του συνελήφθη και υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια, από τα οποία με τη χάρη του Θεού βγήκε σώος. Στην συνέχεια του έδωσαν ισχυρό δηλητήριο το οποίο όμως δεν προξένησε ουδεμία βλάβη στον άγιο, αντίθετα είχε ως αποτέλεσμα την μεταστροφή στην πίστη του μάγου Θεωνά, ο οποίος κατασκεύασε το δηλητήριο. Τελικά οι βασανιστές αποκεφάλισαν τον Θεόμεμπτο και έθαψαν ζωντανό το Θεωνά. Έτσι έλαβαν το στεφάνι του μαρτυρίου.

Η ΟΣΙΑ ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗ

καταγόταν από πλούσια αρχοντική και ευσεβή οικογένεια. Για την ομορφιά και τα πλούτη της, όταν έφθασε η ώρα του γάμου προσήλθε πλήθος γαμβρών, όμως η αγία προτίμησε το βίο της άσκησης. Κοιμήθηκε οσιακά, σε ηλικία 80 ετών μετά από πολύχρονους ασκητικούς αγώνες

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ

γεννήθηκε στη νήσο Κρήτη ήταν γόνος ευσεβών γονέων, του Θεοφάνη και της Ιουλιανής. Παρακινούμενος από θείο ζήλο και μετά από πολλές περιπέτειες φθάνει στη Ρώμη όπου μετά από θαυμαστή εγκράτεια και άσκηση λαμβάνει το αγγελικό σχήμα. Όταν επισκέφθηκε τη Ρώμη ο επίσκοπος Συνάδων Μιχαήλ, έπεισε τον μακάριο Γρηγόριο να τον ακολουθήσει στη Βασιλεύουσα και να συνεχίσει την άσκησή του στην Ι. Μονή του Ακρίτα. Εκεί πέρασε την υπόλοιπη ζωή του με ένα μόνο χιτώνα, ενώ κοιμόταν πάνω σ’ ένα σπαθί και λάμβανε ελάχιστο φαγητό και νερό κάθε δύο ημέρες. Αφού με αυτό το θαυμαστό τρόπο πέρασε όλη τη ζωή του παρέδωσε τη ψυχή του στον Κύριο.

 

6 Ιανουαρίου 

ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

Μία από τις αρχαιότερες εορτές της εκκλησίας μας η οποία θεσπίσθηκε το 2ο αιώνα και αναφέρεται στη φανέρωση της Αγ. Τριάδας κατά τη βάπτιση του Ιησού Χριστού. Η ιστορία της βάπτισης έχει ως εξής: Μετά από θεία εντολή ο Ιωάννης ο Πρόδρομος εγκατέλειψε την ερημική ζωή και ήλθε στον Ιορδάνη ποταμό όπου κήρυττε και βάπτιζε. Εκεί παρουσιάσθηκε κάποια ημέρα ο Ιησούς και ζήτησε να βαπτισθεί. Ο Ιωάννης, αν και το Άγιο Πνεύμα τον είχε πληροφορήσει ποιος ήταν εκείνος που του ζητούσε να βαπτισθεί, στην αρχή αρνείται να τον βαπτίσει ισχυριζόμενος ότι ο ίδιος έχει ανάγκη να βαπτισθεί από Εκείνον. Ο Ιησούς όμως του εξήγησε ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού και τον έπεισε να τον βαπτίσει. Και τότε μπροστά στα έκπληκτα μάτια των θεατών διαδραματίσθηκε μία μοναδική και μεγαλειώδης σκηνή, όταν με την μορφή ενός περιστεριού κατήλθε το Άγιο Πνεύμα και κάθισε επάνω στο βαπτιζόμενο Ιησού, ενώ συγχρόνως ακούσθηκε από τον ουρανό η φωνή του Θεού η οποία έλεγε: “ Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός, αυτός είναι ο εκλεκτός μου”.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΦΑΝΗΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΡΩΜΑΝΟΣ

καταγόταν από το χωριό Διμινίτζα της Πελοποννήσου. Επειδή αρνήθηκε να υποκύψει στις πιέσεις των Τούρκων να αλλαξοπιστήσει, αποκεφαλίσθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 6 Ιανουαρίου 1695.

 

7 Ιανουαρίου

ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

Την επομένη ημέρα των Θεοφανίων καθιερώθηκε να εορτάζουμε, τη μνήμη του πανίερου προφήτη Ιωάννη Προδρόμου, ο οποίος ήταν γιος του ιερέα Ζαχαρία και της Ελισάβετ. Μέχρι τα τριάντα του χρόνια έζησε ζωή ασκητική, αφιερωμένη στην προσευχή και την πνευματική ολοκλήρωση. Τα ρούχα του ήταν από τρίχες καμήλας και στην μέση του φορούσε δερμάτινη ζώνη, ενώ την τροφή του αποτελούσαν ακρίδες και άγριο μέλι. Με την άσκηση και την αρετή απέκτησε όλα τα προσόντα του επιβλητικού και διαπρυσίου κήρυκα του θείου λόγου. Συγχρόνως δε καυτηρίαζε τη φαρισαϊκή αλαζονική έπαρση και ψυχική σκληρότητα. Η διδασκαλία του, που συνοψίζεται στην γνωστή φράση, “ Μετανοείτε ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών”, ήταν η προαγγελία της έλευσης του Ι. Χριστού. Η εορτή αυτή καθιερώθηκε το 5ο αιώνα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

γεννήθηκε στην Αττάλεια και ζούσε στη Σμύρνη, όπου συναναστρεφόταν Οθωμανούς, οι οποίοι τον ειρωνεύονταν για την πίστη του. Ο Αθανάσιος, αν και αγράμματος έδινε καίριες και εύστοχες απαντήσεις ώστε πολλές φορές, οι εχθροί της πίστης να τον θαυμάζουν. Όταν όμως ο άγιος είπε στα τουρκικά τη φράση “ Δόξα τω Θεώ”, οι Οθωμανοί τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στον κριτή. Ο άγιος όμως, παρά τις πιέσεις, τη φυλάκιση και τα φρικτά βασανιστήρια αρνήθηκε να εξισλαμιστεί. Αποκεφαλίσθηκε στις 7 Ιανουαρίου του 1700 στη Σμύρνη.

 

8 Ιανουαρίου

Η ΟΣΙΑ ΔΟΜΝΙΚΗ

γεννήθηκε στην Καρθαγένη της Αφρικής. Σε νεαρή ηλικία μαζί με άλλες σαράντα συνομήλικες της, έρχεται στην Κωνσταντινούπολη το 384 επί αυτοκρατορίας Μ. Θεοδοσίου. Όταν ο πατριάρχης Νεκτάριος κινούμενος από θεία φώτιση γνώρισε την νεαρή Δομνίκη, εντυπωσιάστηκε από την αγνότητα και τα πλούσια πνευματικά της χαρίσματα και δέχθηκε να τη βαπτίσει αμέσως και να την κείρει μοναχή. Στην μοναχική της ζωή, η αγία διακρίθηκε νωρίς για την αφοσίωση, το ζήλο, την ανεξάντλητη φιλανθρωπία, το υψηλό ηθικό και πνευματικό της επίπεδο. Εκοιμήθη εν ειρήνη σε ηλικία 95 ετών.

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΟΖΕΒΙΤΗΣ

γεννήθηκε στην Κύπρο από ευσεβείς γονείς. Είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Ηρακλείδη, ο οποίος σε νεαρή ηλικία επισκέφθηκε τους Αγίους Τόπους για να προσκυνήσει. Κατόπιν πήγε στην Λαύρα του Καλαμώνος, όπου εκάρη μοναχός. Αργότερα, και μετά από πολλές πιέσεις εκ μέρους του θείου του ο οποίος επιθυμούσε να τον παντρέψει με την μοναχοκόρη του, ο Γεώργιος κατέφυγε στον αδελφό του. Όμως, λόγω του νεαρού της ηλικίας του, εκείνος τον οδήγησε στη Μονή Χοζεβά όπου εκάρη μοναχός και έζησε αυστηρή ασκητική ζωή. Απέκτησε μεγάλη φήμη για τους πνευματικούς αγώνες του.

 

9 Ιανουαρίου

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΣ

καταγόταν από τη Μελιτηνή της Μεσοποταμίας και ήταν στρατιωτικός. Όταν μεταξύ των ετών 253- 256 ο αυτοκράτορας Ουλεριανός διέταξε σκληρό διωγμό κατά των Χριστιανών, ο Πολύευκτος δεν διστάζει να ομολογήσει την πίστη του στο στράτευμα. Όταν το πληροφορήθηκε ο αυτοκράτορας τον κάλεσε σε απολογία. Στον πεθερό του που τον συμβουλεύει να πειθαρχήσει στην αυτοκρατορική προσταγή, ο Πολύευκτος του υπενθυμίζει ότι οφείλουμε να πειθαρχούμε στο Θεό παρά στους ανθρώπους. Δεν λυγίζει ακόμη και στις ικεσίες και τα δάκρυα της νεαρής συζύγου του. Παραμένει σταθερός στην πίστη του και αποκεφαλίζεται κερδίζοντας το στέφανο του μαρτυρίου. 

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ

γεννήθηκε στο χωριό Βιρτζινιανή από ευσεβείς γονείς, τον Γεώργιο και τη Μεγεθώ. Σε νεαρή ηλικία επισκέφθηκε την μονή Αγάρων στο όρος Όλυμπος της Βιθυνίας, όπου μόναζαν τ’ αδέλφια της μητέρας του, Γρηγόριος και Βασίλειος. Εκεί εκάρη μοναχός. Αργότερα λόγω του ταπεινού και αυστηρού του βίου και της πνευματικής μεγαλοσύνης του εξελέγη ηγούμενος. Λόγω της στάσης του αυτοκράτορα Λέοντα Γ΄ του Ισαύρου έναντι των αγίων εικόνων και μετά από προτροπή του Αγίου Ιωαννίκου εγκατέλειψε τη μονή και επανήλθε στην πατρίδα του απ’ όπου μαχόταν για την αναστήλωση των εικόνων. Εκοιμήθη ειρηνικά σε ηλικία 95 ετών, αφού έκανε πολλά θαύματα.

 

10 Ιανουαρίου

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΝΥΣΣΗΣ

γεννήθηκε στην Νεοκαισάρεια του Πόντου το 332 και ήταν αδελφός του Μ. Βασιλείου. Διακρίθηκε για την μεγάλη του μόρφωση, την επιμέλειά του και την φιλοσοφική του κλίση. Νυμφεύθηκε την ενάρετη Θεοσεβία, η οποία όμως γρήγορα εκοιμήθη. Μετά την κοίμησή της εντάσσεται στον κλήρο και σαράντα ετών χειροτονείται επίσκοπος Νύσσης και Καππαδοκίας. Όταν το 381 συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος για να καταδικάσει την αίρεση των Πνευματομάχων, ο Γρηγόριος υπήρξε ο κατ’ εξοχήν υπέρμαχος της ορθόδοξης διδασκαλίας και κατατρόπωσε τους πνευματομάχους του Μακεδόνιου. Τόσο μεγάλη υπήρξε η συμβολή του και το αγωνιστικό του φρόνημα ώστε εκλήθη “ Πατήρ Πατέρων και Νυσσαέων Φωστήρ”, ο δε Μ. Θεοδόσιος τον ονόμασε “ Στύλο της Ορθοδοξίας”. Υπήρξε πολυγραφότατος. Έγραψε πολύ αξιόλογα έργα: κατηχητικά, δογματικά, ερμηνευτικά, ποιητικά, σημαντικούς εορταστικούς και ηθικούς εγκωμιαστικούς και επιταφίους λόγους και έναν επιμνημόσυνο λόγο στον αδελφό του Μ. Βασίλειο.

Ο ΟΣΙΟΣ ΔΟΜΕΤΙΑΝΟΣ

έζησε στον 6ο αιώνα. Μετά το θάνατο της συζύγου του έγινε κληρικός και αφοσιώθηκε στην διακονία της Εκκλησίας, η οποία αναγνωρίζοντας την μεγάλη προσωπική του αξία τον εξέλεξε επίσκοπο Μελιτηνής. Άνθρωπος ενάρετος και εξαιρετικά φιλάνθρωπος εκοιμήθη ειρηνικά τον Ιανουάριο του 602 στην Κωνσταντινούπολη.

 

11 Ιανουαρίου

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ

γεννήθηκε στο χωριό Μωγαρισσού της Καππαδοκίας από πολύ πιστούς και ενάρετους γονείς, τον Προαιρέσιο και την Ευλογία. Διέπρεψε στα χρόνια του αυτοκράτορα Λέοντα του Μεγάλου. Αρνήθηκε την έγγαμη ζωή και σε νεαρή ηλικία έγινε μοναχός. Από πολύ νωρίς διακρίθηκε για την εγκράτεια και την ηθική του τελειότητα. Αφού ασκήτεψε κοντά σε μεγάλους ασκητές όπως ο Συμεών ο Στυλίτης και ο ησυχαστής Λογγίνος αποσύρθηκε σε απομακρυσμένο ησυχαστήριο όπου δίδασκε το λόγο του Θεού στους περαστικούς διαβάτες. Η φήμη του για την αγία ζωή του έγινε γρήγορα γνωστή στα πέρατα της αυτοκρατορίας και έφερε στο ησυχαστήριό του δεκάδες αδελφούς αναγκάζοντας τον Θεοδόσιο να ιδρύσει ένα ευρύχωρο μοναστήρι όπου εφάρμοσε πιστά τα πρότυπα του ασκητικού βίου. Έκανε πολλά θαύματα και, αφού δίδαξε τις αρετές της ασκητικής ζωής στους εκατοντάδες μαθητές του, εκοιμήθη σε βαθύ γήρας.

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ

γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, την οποία εγκατέλειψε σε ηλικία 18 ετών για να γίνει μοναχός στη Μονή Φιλοθέου του Αγίου Όρους, στην οποία έγινε ηγούμενος. Αργότερα ανέλαβε την ηγουμενία της Μονής Μαλάνων και ακολούθως εκλέχθηκε επίσκοπος Τραπεζούντος. Εκοιμήθη ειρηνικά, αφού διακρίθηκε για την ενάρετη ζωή του.

 

12 Ιανουαρίου

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΤΥΣ ΤΑΤΙΑΝΗ

γεννήθηκε επί αυτοκρατορίας Αλεξάνδρου Σεβήρου από επιφανείς γονείς και κατείχε το αξίωμα της διακόνισσας. Όταν ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε την πλούσια φιλανθρωπική δράση της Τατιανής διέταξε να τη συλλάβουν και την ανάγκασε να τον συνοδεύσει σε ειδωλολατρικό ναό όπου η αγία με την προσευχή της γκρέμισε τα είδωλα. Επειδή η Τατιανή δεν πείθεται ν’ απαρνηθεί την χριστιανική της πίστη, υποβάλλεται σε φρικτά βασανιστήρια απ’ τα οποία εξέρχεται σώα και αβλαβής. Τελικά αποκεφαλίζεται και λαμβάνει το αμαράντινο στεφάνι του μαρτυρίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΜΕΡΤΙΟΣ

ήταν στρατιωτικός στους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Για την χριστιανική του πίστη καταγγέλθηκε στον αυτοκράτορα, ο οποίος διέταξε να συλληφθεί και να οδηγηθεί ενώπιον του. Ο άγιος παρουσιάσθηκε μπροστά του με την αρμόζουσα σεμνότητα, αλλά με ακμαίο αγωνιστικό φρόνημα αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα. Ο αυτοκράτορας προέβη τότε σε μία ταπεινωτική πράξη. Διέταξε να του αφαιρέσουν τη στρατιωτική ζώνη. Στη συνέχεια υποβάλλεται σε φριχτά βασανιστήρια και οχτώ ημέρες αργότερα παρέδωσε την αγία ψυχή του, ευχαριστώντας τον Θεό που τον αξίωσε με την ύψιστη τιμή να γίνει μάρτυράς Του.

 

13 Ιανουαρίου

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΕΡΜΥΛΟΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΝΙΚΟΣ

έζησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Λικινίου. Όταν ο αυτοκράτορας για να ευχαριστήσει τους ειδωλολάτρες αντιπάλους του Μ. Κωνσταντίνου διέταξε διωγμούς κατά των χριστιανών και έλαβε σκληρά μέτρα εναντίον τους, ο διάκονος Ερμύλος τόλμησε να διαμαρτυρηθεί φανερά και να ομολογήσει την πίστη του. Ο αυτοκράτορας οργίζεται και διατάζει το βασανισμό του. Ωστόσο ο Ερμύλος δεν αρνείται την πίστη του και βασανίζεται με τον φρικτότερο τρόπο μπροστά στον επιστήθιο φίλο του Στρατόνικο, ο οποίος δεν κρατήθηκε και αναλύθηκε σε δάκρυα τα οποία για τους διώκτες του ήταν δηλωτικά της πίστης του. Ο Στρατόνικος συλλαμβάνεται, οι δύο φίλοι υποβάλλονται σε βασανιστήρια και τέλος ρίχνονται στα νερά του ποταμού Δούναβη λαμβάνοντας έτσι από κοινού το στέφανο του μαρτυρίου.

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ

κατά κόσμο Μανουήλ, γεννήθηκε στην πόλη Λάμψακο από ευσεβείς γονείς οι οποίοι τον ανέθρεψαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Εκάρη μοναχός σε μοναστήρι του όρους Γάνου και μετά από σύντομη παραμονή σε Κωνσταντινούπολη και Θεσσαλονίκη, κατέληξε στην Μονή της Λαύρας στο Άγιο Όρος. Λόγω των συχνών μετακινήσεων του έκαιγε την καλύβα του για να ασκείται στην πλήρη ακτημοσύνη. Γι αυτό το λόγο ονομάσθηκε Καυσοκαλύβης. Εκοιμήθη ειρηνικά το 1320 σε ηλικία 95 ετών.

 

14 Ιανουαρίου

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΡΙΑΝΤΑΟΚΤΩ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

ήταν ασκητές σε σπηλιές του όρους Σινά, ονομαστοί για το μοναστικό τους βίο. Κοντά τους κατοικούσαν και Σαρακηνοί, οι οποίοι όταν επί πατριαρχίας Πέτρου Αλεξανδρείας πέθανε ο αρχηγός τους, ξεσηκώθηκαν και άρχισαν να σφάζουν και να σκοτώνουν τους αναχωρητές πατέρες, οι οποίοι επέδειξαν θαυμαστή καρτερία. Πέθαναν προσευχόμενοι και ευχαριστώντας το δίκαιο μισθαποδότη Θεό, ο οποίος τους αξίωσε να γίνουν μάρτυρές Του. Λίγες μέρες μετά την σφαγή των πατέρων του όρους Σινά, οι αλλόθρησκοι αποφάσισαν και το θάνατο των αναχωρητών που ασκούνταν στην έρημο της Ραϊθούς. Όταν ο ηγούμενος της μονής, Παύλος, διαισθάνθηκε τον κίνδυνο, συγκέντρωσε όλους τους αδελφούς στο καθολικό της μονής και προσπάθησε να τους ετοιμάσει με λόγια συγκινητικά και γενναιόφρονα για το επερχόμενο μαρτύριο. Την ώρα της προσευχής οι βάρβαροι μπήκαν στην εκκλησία και σκότωσαν και τους τριάντα τρεις πατέρες χαρίζοντάς τους το στέφανο του μαρτυρίου.

Ο ΟΣΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ

ήταν δευτερότοκος γιος του βασιλιά της Σερβίας Συμεών. Σε ηλικία 17 ετών εκάρη μοναχός στη Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους. Αργότερα έφθασε στο Άγιο Όρος και ο πατέρας του Συμεών μαζί με άλλους Σέρβους ιδιώτες οι οποίοι έκτισαν το σερβικό μοναστήρι του Χιλανδαρίου. Λόγω της αγίας βιωτής του και των πολλών χαρισμάτων εκλέγεται πρώτος αρχιεπίσκοπος Σερβίας, όπου παρέδωσε το πνεύμα του θεάρεστα και ειρηνικά στο δίκαιο Θεό.

 

15 Ιανουαρίου

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ Ο ΘΗΒΑΙΟΣ

καταγόταν από πλούσια οικογένεια της κάτω Θηβαίδος της Αιγύπτου. Σε ηλικία 15 ετών, αφού χάνει και τους δύο γονείς του κατά τον διωγμό του αυτοκράτορα Δεκίου, καταφεύγει στην έρημο. Λόγω της μεγάλης του πνευματικότητας, της ταπεινοφροσύνης και της μόρφωσής του, πλήθη μοναχών αλλά και λαού έρχονταν να τον ακούσουν και να τον συμβουλευθούν. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και ο Μέγας Αντώνιος. Όταν όμως αυτός επέστρεψε ύστερα από σύντομο χρονικό διάστημα για να τον ξανασυναντήσει βρήκε τον όσιο πεθαμένο και δύο λιοντάρια να στέκουν κοντά στο τάφο του και να τον σκάβουν με τα νύχια τους.

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΚΑΛΥΒΙΤΗΣ

γεννήθηκε στα μέσα του 5ου αιώνα. Γονείς του ήταν ο συγκλητικός Ευτρόπιος και η Θεοδώρα. Σε νεαρή ηλικία και μη θέλοντας να ακολουθήσει τη λαμπρή καριέρα των δύο μεγαλύτερων αδελφών του, εγκατέλειψε κρυφά το πατρικό του σπίτι και ήλθε στην μονή των Ακοιμήτων όπου έγινε μοναχός. Αργότερα, όταν πληροφορήθηκε τη μεγάλη πίκρα της μητέρας του επειδή ο πατέρας του διήγε κοσμική ζωή, αποφάσισε με την συγκατάθεση του ηγουμένου της μονής να επιστρέψει στους γονείς του. Στους γονείς του παρουσιάσθηκε ως απλός μοναχός. Υπέκυψε όμως στις παρακλήσεις τους να μείνει κοντά τους υπό τον όρο να του κατασκευάσουν ένα καλύβι στο βάθος του πατρικού του περιβολιού. Εκεί παρέμεινε τρία χρόνια και με τη χάρη του Θεού και τις δικές του αγνές προσπάθειες κατόρθωσε να επαναφέρει τους γονείς του στο δρόμο του Θεού. Όταν αποκάλυψε στη μητέρα του την αληθινή του ταυτότητα παρέδωσε στον Κύριο την μακάρια ψυχή του.

 

16 Ιανουαρίου

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΕΥΣΙΠΠΟΣ, ΕΛΑΣΙΠΠΟΣ ΚΑΙ ΜΕΣΙΠΠΟΣ

ήταν αδέλφια και κατάγονταν από την Καππαδοκία. Ήταν ειδωλολάτρες και το επάγγελμά τους ήταν να ημερώνουν και να ιππεύουν άγρια άλογα. Η γιαγιά τους όμως, Νεονίλλη, ήταν χριστιανή. Με την συνεχή προσευχή της και την επιρροή που ασκούσε στα εγγόνια της κατόρθωσε να τα φέρει κοντά στο Χριστό. Όμως αυτή η αλλαγή στην πίστη δεν άργησε να γίνει γνωστή. Τους ασκούνται πιέσεις για να αρνηθούν το Χριστό, αυτοί όμως ομολογούν με θάρρος τη πίστη τους. Για να τους βασανίσουν ανάβουν τεράστιες φωτιές και τους φέρνουν μπροστά στις φλόγες για να φοβηθούν. Οι άγιοι, όμως, ομολογούν με ακόμη περισσότερη δύναμη την πίστη τους. Τότε οι βασανιστές τους ρίχνουν έναν- έναν στη φωτιά και οι φλόγες κατατρώγουν τις σάρκες τους. Έτσι έλαβαν τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου. Η γιαγιά τους όταν πληροφορήθηκε το μαρτύριο των εγγονών της δάκρυσε και παρακάλεσε τον Πανάγαθο Θεό να τελειώσει κι εκείνη την επίγεια ζωή της θεάρεστα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

καταγόταν από το χωριό Γράμποβο της Βουλγαρίας. Νέος ήλθε στο Άγιο Όρος, όπου μόνασε στην μονή Χιλανδαρίου. Οι πατέρες της μονής εκτιμώντας την αρετή και τις ικανότητές του, τον έστειλαν στην πόλη Σφιστόβ της Βουλγαρίας για να διευθετήσει κάποια υπόθεση της μονής, δηλ. την απόδοση της οφειλής κάποιου τούρκου σε αυτήν. Ο τούρκος όμως κατηγόρησε τον άγιο και τον έσυρε βίαια στον κριτή για να πετύχει την καταδίκη του σε θάνατο με αγχόνη. Έτσι στις 16 Ιανουαρίου 1771, παρέδωσε με μαρτυρικό τρόπο την μακάρια του ψυχή.

 

17 Ιανουαρίου

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

γεννήθηκε το 251 στην Άνω Αίγυπτο από πλούσιους και ενάρετους γονείς, τους οποίους έχασε σε νεαρή ηλικία. Συγκεντρώνει όμως την προσοχή του στην μυστική θεωρία των μοναχών της ερήμου και στην φροντίδα της μικρής αδελφής του. Γρήγορα αποφασίζει να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και αναχωρεί για την έρημο, αφού πρώτα τακτοποίησε την μικρότερη αδελφή του και μοίρασε την μεγάλη πατρική περιουσία στους φτωχούς της περιοχής του. Στην έρημο παίδευσε την ψυχή του και τιθάσευσε τα πάθη του φθάνοντας στα ανώτατα όρια της άσκησης ώστε η ψυχή του αγίου μπορούσε να εξέρχεται του σώματός του ενώ βρισκόταν ακόμη εν ζωή. Γίνεται το πρότυπο των ασκητών. Πολλοί εξ αυτών έφθαναν στην έρημο για να τον ακούσουν και να τον συμβουλευθούν. Παρέδωσε την μακάρια ψυχή του στον μισθαποδότη Θεό σε ηλικία 105 ετών.

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ Ο ΝΕΟΣ

καταγόταν από τη Βέροια της Μακεδονίας. Νέος ακόμη πήγε στην Μονή της Πιερίας όπου έγινε μοναχός, τύπος και κανόνας σ’ όλη την αδελφότητα. Στη συνέχεια αποχώρησε από την μονή της μετανοίας του και με την άδεια του ηγουμένου εγκαταστάθηκε σε μια κοντινή σπηλιά. Εκεί ασκήτεψε για 50 χρόνια με αυστηρή προσευχή και άσκηση και κοιμήθηκε ειρηνικά μένοντας άταφος. Κατά τύχη τα σκυλιά κάποιου κυνηγού βρήκαν το άγιο λείψανό του. Το περισυνέλεξαν και το έθαψαν με ευλάβεια και τιμές στη Βέροια, ενώ στον τόπο της ταφής του έκτισαν ναό στ’ όνομά του, ο οποίος σώζεται μέχρι σήμερα.

 

18 Ιανουαρίου

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

γεννήθηκε το 295 από φτωχούς αλλά ενάρετους γονείς, γεγονός που του στέρησε τη δυνατότητα για ανώτερες σπουδές. Όμως ο πανάγαθος Θεός τον προίκισε με πλούσια πνευματικά προσόντα. Λαμβάνει τη στοιχειώδη εκπαίδευση και στη συνέχεια μελετά μόνος του για να φθάσει σε υψηλότατα επίπεδα γνώσης και σοφίας. Από πολύ νέος έδειξε την κλίση του προς την Εκκλησία. 25 ετών χειροτονείται διάκονος από τον πατριάρχη Αλεξανδρείας Αλέξανδρο, τον οποίο ακολουθεί στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο το 325, στη Νίκαια της Βιθυνίας. Αναδεικνύεται πρωτεργάτης στην καταδίκη της αιρετικής διδασκαλίας του Αρείου. Το 328 και σε ηλικία 33 ετών εκλέγεται πανηγυρικά πατριάρχης Αλεξανδρείας. Από τη θέση αυτή αντιμετωπίζει ένα φοβερό πόλεμο εκ μέρους των αιρετικών οπαδών του Αρείου. Όμως ο άγιος, χάρη στην μεγάλη πνευματικότητά του και τη ζέουσα πίστη στο Θεό, κατορθώνει να βγει νικητής απ’ όλες αυτές τις δοκιμασίες ακόμη και από τις πέντε εξορίες που του επιβλήθηκαν, καθώς ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Β΄ ήταν οπαδός του Αρειανισμού. Εκοιμήθη εν ειρήνη το 373.

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ

έζησε επί αυτοκρατορίας Θεοδοσίου του Μικρού. Ανιψιός του πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλου και κάτοχος μεγάλης θεολογικής και φιλολογικής μόρφωσης, διαδέχθηκε το θείο του στον πατριαρχικό θρόνο. Προήδρευσε στη Γ’ Οικουμενική Σύνοδο το 431 στην Έφεσο, αποφάσεις της οποίας καταδίκασαν τις κακοδοξίες του αιρετικού Νεστόριου σχετικά με το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ήταν παράδειγμα αρετής και άσκησης σε όλη τη διάρκεια του βίου του.

 

19 Ιανουαρίου

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ

ήταν ένας εκ των ασκητικοτέρων αναχωρητών της Αιγύπτου. Πέρασε σχεδόν όλα τα χρόνια της ζωής του σ’ ένα κελί στην έρημο όπου με θαυμαστό τρόπο ασκούταν στην αρετή με πόνους και υποδειγματική καρτερία. Για τα πολλά πνευματικά και ηθικά του χαρίσματα, συνέρεε πλήθος κόσμου επιζητώντας ν’ ακούσει το πύρινο κήρυγμά του και να τον συμβουλευθεί. Εκείνος όμως απέφευγε τα πλήθη και απομονωνόταν σε μία σπηλιά στην οποία έφθανε με σήραγγα που έσκαψε ο ίδιος με τα χέρια του. Με την επίμονη άσκηση και την αγιότητα του βίου του, αξιώθηκε να επιτελεί εξαίσια κατορθώματα και κατά τον Παλλάδιο ακόμη και αναστάσεις νεκρών. Εκοιμήθη εν ειρήνη σε βαθύ γήρας στα χρόνια του Μ. Θεοδοσίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ

γεννήθηκε από ευσεβείς και πιστούς γονείς, το διάκονο Γεώργιο και τη Μαρία. Λόγω των πολλών του πνευματικών χαρισμάτων έκανε περίλαμπρες θεολογικές και φιλοσοφικές σπουδές και διακρίθηκε ως διδάσκαλος της ρητορικής. Ακολούθησε το δρόμο του πατέρα του και έγινε και ο ίδιος κληρικός. Το 1436 εκλέχθηκε αρχιεπίσκοπος Εφέσου. Ακολούθησε τον αυτοκράτορα Ιωάννη Παλαιολόγο στη Φεράρα και τη Φλωρεντία, όπου πραγματοποιήθηκε Σύνοδος για την ένωση της Ανατολικής και της Δυτικής Εκκλησίας. Εκεί ο Μάρκος ανεδείχθη ο θερμότερος και στερεότερος υπέρμαχος της Ορθοδοξίας, αρνούμενος να υπογράψει τον όρο της ψευδοενώσεως, έτσι που όταν ο πάπας πληροφορήθηκε την απόφασή του είπε: “ Λοιπόν, εποιήσαμεν ουδέν”. Συνέγραψε πολλές πραγματείες κατά των λατινικών πλανών και καινοτομιών. Ο αυτοκράτορας τον περιόρισε στην Μονή Μαγγάνων όπου εκοιμήθη το 1444.

 

20 Ιανουαρίου

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ

γεννήθηκε με θαυμαστό τρόπο, αφού η μητέρα του ήταν στείρα. Οι γονείς του Παύλος και Διονυσία υπήρξαν πολύ ευσεβείς. Έμεινε σε πολύ μικρή ηλικία ορφανός από τον πατέρα του, αλλά ο ευσεβής επίσκοπος Ευτρώιος διέκρινε τα πλούσια χαρίσματα του παιδιού και το βοήθησε να σπουδάσει. Στη συνέχεια χειροτονείται διάκονος και ιερέας. Για τον ενάρετο και ανεπίληπτο βίο του, την εγκράτεια και την άσκησή του κρίνεται άξιος να αναλάβει τη διοίκηση του μοναστηριού της Μελιτηνής. Το 406 ολοκληρώνεται ο πόθος του να επισκεφθεί τους Αγίους Τόπους όπου κι εκεί διακρίνεται για τα πάμπολλα πνευματικά του χαρίσματα, με αποτέλεσμα οι μοναχοί των ησυχαστηρίων να τον εκλέξουν ηγούμενο. Ο άγιος χρησιμοποίησε τη νέα θέση του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ξεκινώντας συστηματική ιεραποστολική δράση μεταξύ των αραβικών πληθυσμών, καρπός της οποίας ήταν η ένταξη πολλών Αράβων στην ορθόδοξη πίστη. Αξιώθηκε να κάνει πολλά θαύματα και κοιμήθηκε οσιακά σε βαθύ γήρας. Για την όλη του πνευματική παρουσία ονομάσθηκε Μέγας.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ

καταγόταν από την Άρτα και στο επάγγελμα ήταν γουναράς. Σε μικρή ηλικία εξισλαμίσθηκε, αργότερα όμως μετανόησε ειλικρινά, εξομολογήθηκε τη βαριά αμαρτία του και ζήτησε από τον πνευματικό του την άδεια να μαρτυρήσει για την πίστη του. Αφού κοινώνησε των αχράντων μυστηρίων και μοίρασε όλα τα υπάρχοντά του στους φτωχούς, παρουσιάσθηκε στον κριτή και με θαυμαστή τόλμη ομολόγησε την πίστη του στο Χριστό. Οι αγάδες τον ρίχνουν στη φυλακή όπου βασανίζεται για πολλές ημέρες, υπομένει όμως με καρτερικότητα όλα τα βασανιστήρια και παραδίδει το πνεύμα του στον μισθαποδότη Κύριο στις 20 Ιανουαρίου 1782 στην Πάτρα.

 

21 Ιανουαρίου

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 580 από πλούσιους και ευγενείς γονείς. Πραγματοποίησε λαμπρές θεολογικές, φιλολογικές και φιλοσοφικές σπουδές. Για τα πνευματικά αλλά και τα διοικητικά του χαρίσματα προσλαμβάνεται ως αρχιγραμματέας του αυτοκράτορα Ηρακλείου. Παραιτήθηκε όμως γρήγορα για να υπερασπισθεί τις αλήθειες της πίστεώς του από την αίρεση των Μονοθελητών. Γίνεται μοναχός και αρχίζει ένα σκληρό και ανελέητο αγώνα κατά των αιρετικών. Στον αγώνα του αυτό συναντά πολλά εμπόδια, κυρίως από τον αυτοκράτορα Κώνστα, ο οποίος ήταν υπέρμαχος των Μονοθελητών και έφθασε στο σημείο να συγκαλέσει ψευδο-σύνοδο, η οποία καταδίκασε και αναθεμάτισε τον όσιο και τέλος τον παρέδωσε στον έπαρχο της πόλης για να τιμωρηθεί. Μαστιγώνεται και τέλος του κόβουν τη γλώσσα και το δεξί του χέρι. Το ακρωτηριασμένο του σώμα άντεξε με θαυματουργικό τρόπο τρία χρόνια στην υπηρεσία της υγείας της ψυχής και ήταν η πιο εύγλωττη μαρτυρία της πίστεως και της αφοσιώσεώς του στο Θεό. Μετά από ολιγοήμερη ασθένεια αφήνει τη μακάριά του ψυχή στον τόπο της εξορίας του το 662.

Η ΑΓΙΑ ΑΓΝΗ

γεννήθηκε στη Ρώμη, από ευγενείς γονείς. Ως σκοπό της ζωής της έθεσε να φέρνει τις ψυχές στον δρόμο του Χριστού. Καταγγέλθηκε όμως σε κάποιον άρχοντα, ο οποίος την διέταξε ν’ αρνηθεί την πίστη της. Ο πανούργος άρχοντας για να σπιλώσει την τιμή της και να την κάμψει την έριξε σε κάποιο πορνείο. Όμως η αγία Αγνή, προσευχόμενη προκάλεσε σεισμό και οι γυναίκες του πορνείου την έβγαλαν έξω από αυτό. Για να ικανοποιήσει την μανία του ο άρχοντας την έριξε στη φωτιά και έτσι παρέδωσε τη ψυχή της με μαρτυρικό τρόπο.

 

22 Ιανουαρίου

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ

γεννήθηκε στα Λύστρα της Λυκαονίας από Έλληνα πατέρα και Ιουδαία μητέρα, την Συνίκη. Έμεινε πολύ μικρός ορφανός από πατέρα και η γιαγιά του, η Λωίδα, τον ανέθρεψε “ εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου”. Όταν ο απόστολος Παύλος επισκέφθηκε τα Λύστρα, εκτιμώντας τα πνευματικά του χαρίσματα και το φλογερό ιεραποστολικό του ζήλο, τον διαπαιδαγωγεί κατάλληλα και τον παίρνει συνοδό του στην Β΄ αποστολική περιοδεία όπου ζει όλες τις περιπέτειες του κορυφαίου αποστόλου για τη διάδοση του Ευαγγελικού μηνύματος. Μετά το μαρτυρικό θάνατο του Παύλου, επιστρέφει στην Έφεσο και συνεχίζει την ιεραποστολική του δράση. Κατά τη διάρκεια μίας ειδωλολατρικής εορτής της Αρτέμιδος της Εφέσου, υπέστη άγριο ξυλοδαρμό και μαρτυρικό θάνατο από τον εξαγριωμένο ειδωλολατρικό όχλο επειδή κατέκρινε τα όργιά τους. Το σκήνωμά του μεταφέρθηκε τον 4ο αιώνα στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό των Αγίων Αποστόλων. 

Ο ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

έζησε τον 7ο αιώνα επί βασιλείας Χοσρόη και ήταν Πέρσης. Ήταν γιος του μάγου Βαβ και αρχικά ονομαζόταν Μαγουνδάτ. Όταν το 614 οι Πέρσες κυρίευσαν τα Ιεροσόλυμα πήραν μαζί τους τον Τίμιο Σταυρό. Λόγω των πολλών θαυμάτων που έγιναν στην Περσία από τον Τίμιο Σταυρό, πολλοί Πέρσες ενδιαφέρθηκαν να γνωρίσουν την νέα θρησκεία, μεταξύ αυτών και ο Μαγουνδάτ. Γι’ αυτό πήγε στα Ιεροσόλυμα, όπου βαπτίσθηκε και μετονομάσθηκε Αναστάσιος. Επισκέφθηκε εν συνεχεία την Καισαρεία, όπου ο διοικητής Μαρζαβανά πληροφορήθηκε ότι είναι χριστιανός και, επειδή απέτυχε να τον μεταπείσει, διέταξε τον βασανισμό του. Μετά από πολλά βασανιστήρια οι ειδωλολάτρες τον αποκεφάλισαν.

 

23 Ιανουαρίου

Ο ΟΣΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ

γεννήθηκε λίγο πριν το 1500 στο ορεινό χωριό Σκλάταινα της Καρδίτσας, την σημερινή Δρακότρυπα. Το όνομά του ήταν Δημήτριος και από παιδί επέδειξε ζήλο για την αγάπη του Χριστού και την ασκητική ζωή. Σε ηλικία 18 ετών μόνασε στα Μετέωρα λαμβάνοντας το όνομα Δανιήλ. Τρία χρόνια αργότερα, αναζητώντας πιο απομονωμένο τόπο και επειδή δεν του έδιναν την ευκαιρία ν’ αναχωρήσει, πήδηξε ως δια θαύματος κάτω από το βράχο των Μετεώρων και μετέβη στις Καρυές του Αγίου Όρους. Εκεί γίνεται ιερεύς και μεγαλόσχημος μοναχός, μετονομασθείς σε Διονύσιο. Αργότερα εγκαθίσταται στην σκήτη Καρακάλου όπου έζησε ερημικά για δέκα έτη με αυστηρή άσκηση, προσευχή και νηστεία, βιώνοντας πολλές θαυματουργικές ενέργειες του Θεού. Η ισάγγελη ζωή του στάθηκε αιτία της εκλογής του ως ηγουμένου της βουλγαρικής, τότε, μονής Φιλοθέου. Συναντώντας μεγάλες αντιδράσεις για τον τρόπο ζωής που θέλησε να εφαρμόσει στην μονή εγκατέλειψε το Άγιο Όρος και εγκαταστάθηκε γύρω στο 1524 στην μονή Τιμίου Προδρόμου στη Βέροια. Θέλοντας ν’ αποφύγει την εκλογή του σε επίσκοπο που επεδίωκαν οι κάτοικοι της περιοχής, αναχώρησε κρυφά και μετέβη στον Όλυμπο. Εκεί ασκήτευσε σ’ ένα σπήλαιο που σώζεται μέχρι και σήμερα. Συκοφαντούμενος όμως εκδιώχθηκε από το ασκητήριό του και αναχώρησε για το Πήλιο, όπου το 1542 ίδρυσε τη μονή της Αγ. Τριάδος Σουρβίας έπειτα από θαυματουργική υπόδειξη του Θεού. Μετά από τρία έτη και λόγω της παντελούς ανυδρίας που έπληξε τον τόπο των διωκτών του, επέστρεψε επισήμως με πρόσκληση του διώκτη του Αγά Σάκου. Με την αγγελική βιωτή του γρήγορα προσείλκυσε πλήθος μοναχών, ο ίδιος όμως χρησιμοποιούσε τα πλησιόχωρα σπήλαια για προσευχή και ησυχία, όπου ζούσε στο γνόφο της νοερής προσευχής. Δεν παρέλειπε, ωστόσο, να περιέρχεται τα γύρω χωριά για να κηρύξει, να εξομολογήσει και να στηρίξει τους σκλαβωμένους Έλληνες. Είχε απέραντη αγάπη για το λαό. Εκοιμήθη εν ειρήνη, αφήνοντάς μας για ανεκτίμητο θησαυρό τα χαριτόβρυτα λείψανά του.

 

24 Ιανουαρίου

Η ΟΣΙΑ ΞΕΝΗ

ονομαζόταν στην αρχή Ευσεβεία και καταγόταν από τη Ρώμη. Αρνούμενη τη πίεση των γονιών της να νυμφευθεί άνδρα της επιλογής τους, φεύγει κρυφά στην Αλεξάνδρεια όπου μετονομάσθηκε Ξένη για να χαθούν τα ίχνη της. Πηγαίνει στο νησί Κως και στη συνέχεια εγκαθίσταται στα Μύλασσα της Καρίας. Εκεί, μαζί με δύο υπηρέτριές της που της είχαν μείνει πιστές, έκτισε ναό στο όνομα του αγίου πρωτομάρτυρα Στεφάνου και ησυχαστικά κελιά. Πολύ γρήγορα η φήμη της και η ενάρετη και ασκητική ζωή που διήγε έφεραν κοντά της νέες κοπέλες που ποθούσαν το βίο της άσκησης και της προσευχής, ενώ το μοναστήρι έγινε περίφημο πνευματικό κέντρο, όπου καθημερινά συνέρεαν πολλές πονεμένες γυναίκες για να πάρουν τις συμβουλές και να ζητήσουν τις προσευχές της αγίας. Η αγιοσύνη της αναγνωρίσθηκε και κατά τη διάρκεια του ενταφιασμού του σεπτού της σκηνώματος, όταν εμφανίσθηκε στον ουρανό σταυρός σχηματισμένος από αστέρια.

Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΒΥΛΑΣ

καταγόταν πιθανώς από την Αντιόχεια και έλαβε από τους ενάρετους γονείς του τη χριστιανική ανατροφή και παιδεία. Μετά το θάνατό τους μοίρασε τα υπάρχοντά του στους πτωχούς και αδυνάτους και αποσύρθηκε σε κάποιο ησυχαστήριο με δύο μαθητές του, τον Αγάπιο και τον Τιμόθεο. Ύστερα από πολλή πίεση χειροτονείται ιερέας. Σε κάποιο ιεραποστολικό του ταξίδι στην Σικελία, ο εκεί διοικητής, αφού μάταια προσπάθησε να αποσπάσει από την πίστη τον άγιο και τους μαθητές του, τους υπέβαλλε σε φριχτά βασανιστήρια τα οποία αποδείχθηκαν αδύνατα να κάμψουν το αγωνιστικό τους φρόνημα και τη πίστη τους. Στο τέλος τους κατέσφαξε με μαχαίρια και έριξε τα σώματά τους στη φωτιά.

 

25 Ιανουαρίου

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ

γεννήθηκε το 329 στην Αριανζό της Καππαδοκίας από ειδωλολάτρες γονείς, το Γρηγόριο και τη Νόννα. Μετά τη γέννηση του Γρηγορίου και το φωτισμό του Αγ. Πνεύματος, γίνονται χριστιανοί και βαπτίζονται. Διδάσκεται τα εγκύκλια γράμματα στη Ναζιανζό, ενώ τη μέση εκπαίδευση στη Καισαρεία, όπου και γνωρίζεται με το συμμαθητή του Μ. Βασίλειο. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του χειροτονείται πρεσβύτερος από τον πατέρα του, επίσκοπο πλέον Ναζιανζού. Όμως ο άγιος προτιμά τη γαλήνη και την ηρεμία και αναχωρεί για ένα ησυχαστήριο στον Πόντο κοντά στο φίλο του, τον Μ. Βασίλειο. Οι θερμές όμως παρακλήσεις των δικών του οδηγούν και πάλι τα βήματά του στη πατρίδα, όπου και τίθεται εκ νέου στη διάθεση της Εκκλησίας. Μία σειρά όμως θανάτων, του αδελφού του Καισάρειου, της αδελφής του Γοργονίας, του πατρός και της μητρός του, πληγώνουν την ευγενή ψυχή του. Στη συνέχεια η θεία πρόνοια οδηγεί τα βήματά του στην Κωνσταντινούπολη, όπου με τον πλέον μαχητικό τρόπο υπερασπίζεται την Ορθοδοξία και καταφέρνει καίρια πλήγματα κατά των δυσεβών Αρειανών. Εκλέγεται πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, όμως στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο μια μερίδα επισκόπων τον αμφισβητεί για ιδιοτελείς σκοπούς. Ο άγιος υποβάλλει την παραίτησή του και αναχωρεί για την πατρίδα του Αριανζό, όπου εκοιμήθη ειρηνικά το 391. Άφησε πλουσιότατο συγγραφικό έργο με δογματικά, ερμηνευτικά, ηθικά και ασκητικά συγγράμματα, επιτάφιους λόγους, ύμνους και ποιήματα. Για την όλη παρουσία του η Εκκλησία τον αποκάλεσε “Θεολόγο”.

 

26 Ιανουαρίου

Ο ΟΣΙΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝ

η γυναίκα του Μαρία και τα παιδιά τους, Αρκάδιος και Ιωάννης έδρασαν στην Κωνσταντινούπολη στους χρόνους του αυτοκράτορα Ιουστινιανού. Ο άγιος και η οικογένειά του, αν και πολύ πλούσιοι, ακολούθησαν κατά γράμμα τη θεία εντολή. Βρίσκονται συνεχώς στο πλευρό των πτωχών και απόρων, τους περιθάλπουν και τους συνδράμουν χωρίς ποτέ κανείς να τους ζητήσει τίποτε. Παράλληλα ο Ξενοφών, θέλησε λόγω και της ευγενικής του καταγωγής, να δώσει ανάλογη μόρφωση και στα παιδιά του και μάλιστα κοντά σε σοφούς διδασκάλους στη Βηρυτό της Φοινίκης. Στο δρόμο όμως για τη Βηρυτό, τα παιδιά του χάθηκαν σε ναυάγιο και ο όσιος με τη γυναίκα του έσπευσαν επί τόπου προκειμένου να τα αναζητήσουν. Μετά από κοπιαστική πολυήμερη αναζήτηση, ο όσιος βρήκε τους γιους του μοναχούς. Αμέσως μαζί με τη γυναίκα του ασπάσθηκαν τον μοναχισμό και άρχισαν μία νέα ευσεβή ασκητική ζωή. Εκοιμήθησαν σε βαθύ γήρας εν ειρήνη.

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΜΜΩΝΑΣ

έζησε στα χρόνια του Μ. Αντωνίου τον οποίο και θαύμαζε. Έφθασε σε μεγάλα ύψη αρετής και απάθειας, ώστε να είναι αδιάφορος στις ύβρεις ευλογώντας και ευεργετώντας μάλιστα τους υβριστές του. Ιδιαίτερη προσπάθεια κατέβαλε ο όσιος για την επάνοδο των παραστρατημένων γυναικών στο δρόμο του Θεού. Κι ενώ ο κόσμος τον κατηγορούσε για αυτή του την προσπάθεια, εκείνος αδιαφορούσε για τα σχόλιά τους και εργαζόμενος σκληρά πετύχαινε στο δύσκολο έργο του.

 

27 Ιανουαρίου

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

εκοιμήθη από εξάντληση στις 14 Σεπτεμβρίου του 407 κατά τη διάρκεια της τρίτης του εξορίας από την αυτοκράτειρα Ευδοξία και τάφηκε στα Κόμανα του Πόντου. Το σεπτό λείψανό του περίμενε επί τριάντα έτη, θαμμένο στον τόπο της εξορίας και του μαρτυρίου του. Όταν όμως το 434 πατριάρχης εξελέγη ο μαθητής του άγιος Πρόκλος, παρεκάλεσε τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο να ενεργήσει τα δέοντα, ώστε το λείψανο του μεγάλου αυτού πατέρα της Εκκλησίας να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Και πράγματι, τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 27 Ιανουαρίου του 438 η λάρνακα με το λείψανο του αγίου μεταφέρεται με λαμπρή και συγκινητική πομπή στην βασιλεύουσα και τοποθετείται μέσα στο Άγιο Βήμα στο ναό των Αγίων Αποστόλων, ενώ ο λαός έμπλεος χαράς φώναζε: “ Απόλαβε του θρόνου σου Άγιε”.

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Όταν έγινε είκοσι πέντε ετών εργαζόταν στο Γαλατά, στο οινοπωλείο του Χατζή Παναγιώτη ο οποίος ήταν χριστιανός. Εκεί σύχναζαν και κάποιοι μουσουλμάνοι από τον Πόντο, οι οποίοι προσπαθούσαν ανεπιτυχώς να παρασύρουν το Δημήτριο στη θρησκεία τους. Κάποια μέρα, μετά από πολύωρη οινοποσία, οι τουρκοπόντιοι διώχθηκαν από τον οινοπώλη με τη ρωμαλέα συνδρομή του Δημητρίου. Κατά τη διάρκεια όμως της συμπλοκής τραυματίσθηκε ένας από αυτούς και κατήγγειλε το γεγονός στον κριτή. Ο Δημήτριος δεν μπόρεσε να αποδείξει την αθωότητά του και του ετέθη το δίλημμα: ή γίνεσαι Μουσουλμάνος ή πεθαίνεις. Ο άγιος απέρριψε κάθε πρόταση να αλλαξοπιστήσει κι έτσι στις 27 Ιανουαρίου 1784 αποκεφαλίσθηκε μπροστά στο οινοπωλείο που εργαζόταν.

 

28 Ιανουαρίου

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ

γεννήθηκε στις αρχές του 4ου αιώνα στη Νίσιβη της Συρίας από ευσεβείς γονείς, οι οποίοι φρόντισαν ο γιος τους να μεγαλώσει με χριστιανικό ήθος και αρετή. Ανάμεσα στους διδασκάλους του εξέχουσα θέση κατέχει ο επίσκοπος Ιάκωβος, άνδρας μεγάλης θεολογικής και φιλολογικής παιδείας, ο οποίος και τον χειροτόνησε διάκονο. Εκείνος όμως του ζητά να μην προβιβασθεί σε ανώτερο βαθμό και προτιμά τον ασκητικό βίο, αναδειχθείς για την εγκράτεια και τη ζέουσα πίστη του. Προικισμένος με σπάνια ηγετικά χαρίσματα ασκούσε μεγάλη επιρροή στους συμπατριώτες του, γι αυτό και κατέλαβε εξέχουσα θέση στην εκκλησιαστική ζωή του έθνους του. Ο όσιος υπήρξε συγχρόνως ονομαστός ρήτορας και αξιολογότατος συγγραφέας. Οι Σύριοι τον ονόμασαν προφήτη. Εκοιμήθη εν ειρήνη το 379.

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ

έζησε το βίο του σ’ ένα μικρό κελί που έκτισε ο ίδιος στο όρος Ίμμη. Εκεί, ο μέγας αυτός ασκητής υποβαλλόταν σε αυστηρή και επίπονη άσκηση και εγκράτεια και ο Θεός του έδωσε το χάρισμα του θαυματουργού. Όταν κάποτε μπροστά στην πόρτα του κελιού του βρέθηκε σφαγμένος κάποιος έμπορος, τον οποίο είχε ληστέψει και σκοτώσει κάποιος ληστής, τότε όλοι καταδίκασαν τον όσιο και τον θεώρησαν υπεύθυνο για το φόνο του εμπόρου. Ο Παλλάδιος τότε προσευχήθηκε στο δίκαιο Θεό και ανάστησε τον έμπορο, ο οποίος υπέδειξε το φονιά του. Έτσι οσιακά τελείωσε η ζωή του.

 

29 Ιανουαρίου

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

γεννήθηκε το 1780 στο χωριό Παλιόκαστρο της Χίου από ενάρετους γονείς, τον Αποστόλη και την Μαρουλού. Σε νεαρή ηλικία έφθασε στην Κωνσταντινούπολη και εργαζόταν κοντά στον αδελφό του Ζαννή, ο οποίος ήταν έμπορος. Όταν χωρίς την άδεια του αδελφού του αρραβωνιάστηκε κάποια νέα, ο Ζαννής τον έδιωξε από το κατάστημά του. Ευρισκόμενος σε μεγάλη φτώχεια θυμήθηκε ότι ο Σείχ- ουλ- Ιμαλήλ όφειλε στον αδελφό του κάποιο ποσό από αγορές υφασμάτων και πήγε στο σπίτι του για να το εισπράξει και να το χρησιμοποιήσει ο ίδιος. Εκεί γνώρισε μία νεαρή μουσουλμάνα η οποία τον αγάπησε και του δήλωσε ότι για να τον παντρευτεί έπρεπε να αλλαξοπιστήσει. Ο Δημήτριος δέχθηκε την πρόταση και παρέμεινε στο σπίτι των τούρκων για δύο μήνες. Γρήγορα όμως συνήλθε, δραπέτευσε και κρύφθηκε προσωρινά σε μία χριστιανική οικογένεια στην περιοχή του Σταυροδρομίου. Εκεί τον συνάντησε ο αδελφός του Ζαννής. Ο Δημήτριος εξομολογήθηκε στον πνευματικό του αδελφού του και συγχρόνως έστειλε επιστολή στον πατέρα του εξιστορώντας τα έως τότε γεγονότα της ζωής του αλλά και τον πόθο του να μαρτυρήσει για το Χριστό. Αφού κοινώνησε τα άχραντα μυστήρια παρουσιάσθηκε στον τούρκο διοικητή και με παρρησία ομολόγησε την πίστη του. Παρά το γεγονός ότι οι Χιώτες της Κωνσταντινούπολης συγκέντρωσαν χρήματα για την απελευθέρωσή του, ο Δημήτριος παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του. Έτσι, μετά από φρικτά βασανιστήρια τα οποία υπέμεινε αγόγγυστα, αποκεφαλίστηκε στις 29 Ιανουαρίου 1802.

 

30 Ιανουαρίου

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

Στα χρόνια της βασιλείας του Αλέξιου Κομνηνού ξέσπασε μία έριδα, η οποία προς στιγμήν απείλησε την ενότητα της Χριστιανοσύνης. Η άρτια θεολογική κατάρτιση, οι αρετές, το ήθος, η μεγαλοφυΐα, τα ποιμαντικά και διοικητικά χαρίσματα, η βαθιά και ζέουσα πίστη καθώς και το πολύπλευρο και τεράστιο συγγραφικό έργο των Τριών Ιεραρχών, Μεγάλου Βασιλείου, Γρηγορίου Θεολόγου και Ιωάννου Χρυσοστόμου, έγιναν η αιτία φιλονικίας των χριστιανών για το ποιος εκ των τριών αγίων είναι σημαντικότερος. Η διαμάχη έλαβε γρήγορα μεγάλες διαστάσεις, ώστε τα πλήθη χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, τους Βασιλείτες, Γρηγορίτες και Ιωαννίτες. Οι ίδιοι οι άγιοι έδωσαν τέλος στη διαμάχη εμφανιζόμενοι στο θεοσεβή, ενάρετο και προικισμένο με πλούσια χαρίσματα ιεράρχη Ιωάννη Μαυρόποδα, επίσκοπο Ευχαϊτών, λέγοντάς του ότι μεταξύ τους δεν υπήρχε αντιδικία και να ενεργήσει τα δέοντα για να σταματήσει η επικίνδυνη για την ενότητα της Εκκλησίας διαμάχη. Ο Ιωάννης συνένωσε την μνήμη και των τριών Ιεραρχών σε μία κοινή εορτή στις 30 Ιανουαρίου και έγραψε γι αυτήν ειδική ακολουθία, η οποία ψάλλεται ως τις ημέρες μας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο έληξε η φιλονικία.

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ Ο ΝΕΟΣ

γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη επί αυτοκρατορίας Κωνσταντίνου (780-795). Έφθασε στο αξίωμα του αξιωματικού και τοποθετήθηκε στη Κίλυρα της Μ. Ασίας. Σε μία ναυμαχία με τους Σαρακηνούς οι υπόλοιποι στρατηγοί κινούμενοι από φθόνο τον εγκατέλειψαν και τον συνέλαβαν οι εχθροί. Παρά τις απειλές και τις κολακείες των Σαρακηνών, ο Θεόφιλος παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του και αποκεφαλίσθηκε. Έτσι έλαβε από τον αθλοθέτη Χριστό το στεφάνι του μαρτυρίου.

 

31 Ιανουαρίου

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΥΡΟΣ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗΣ

έζησαν στα χρόνια του μέγα διώκτη των χριστιανών, Διοκλητιανού. Ο Κύρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια και σε νεαρή ηλικία πήγε σε κάποιο μοναστήρι στον αραβικό κόλπο και έγινε μοναχός. Όταν ο Ιωάννης έμαθε για την αγία και ενάρετη ζωή του, τους πνευματικούς και ασκητικούς αγώνες του και το θαυματουργικό του χάρισμα, έφθασε στο μοναστήρι για να τον συναντήσει και αποφάσισε να τον συντροφεύει στον μοναχικό βίο. Με τη δύναμη της πίστης τους οι άγιοι θεράπευαν οποιονδήποτε πάσχοντα έφθανε στο ασκητήριό τους. Όταν κάποτε οι άγιοι πληροφορήθηκαν ότι σε κάποια πόλη οι ειδωλολάτρες συνέλαβαν μία χήρα γυναίκα, την Αθανασία, και τις τρεις θυγατέρες της, Θεοδότη, Θεοκτίστη και Ευδοξία με σκοπό να τις βασανίσουν, έφθασαν άφοβα στον τόπο του μαρτυρίου για να τις εμψυχώσουν στην άμυνά τους. Τότε οι ειδωλολάτρες συνέλαβαν και τους δύο αγίους και τους αποκεφάλισαν μαζί με τις τέσσερις γυναίκες.

Η ΑΓΙΑ ΤΡΥΦΑΙΝΗ

καταγόταν από την Κύζικο και από ευσεβείς γονείς, τον συγκλητικό Αναστάσιο και την ενάρετη Σωκρατία που ήταν χριστιανή. Η χριστιανική της ανατροφή και η γενναιότητά της φάνηκαν σ’ έναν διωγμό όπου για να ενδυναμώσει τους ασθενέστερους και λιπόψυχους ομολόγησε με παρρησία τη πίστη της στο Χριστό και το βέβαιο θρίαμβο της Ορθοδοξίας. Συνελήφθη και μετά από φριχτά βασανιστήρια τα οποία αντιμετώπισε με πρωτοφανή γενναιότητα, ρίχθηκε στα άγρια θηρία κερδίζοντας έτσι το αμαράντινο της δόξας στέφανο.