ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ - Ευρώπη

Προηγούμενη σελίδα

Στην ημερίδα για τα ευρωπαϊκά θέματα στα Καλάβρυτα

22/11/2004

Ἀγαπητοί μου Πατέρες καί λοιποί ἐκλεκτοί Σύνεδροι τῆς Ἡμερίδας Στελεχῶν Εὐρωπαϊκῶν θεμάτων τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Ἡ παρουσία μας στό χῶρο τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ "γίγνεσθαι" εἶναι δεδομένη πραγματικότητα καί γεγονός αὐτονόητο στά δρώμενα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως. Ἐπί πλέον δέ οἱ σύγχρονες τεχνολογικές καί οἰκονομικές συνθῆκες μᾶς ὑποχρεώνουν ἀφ' ἑνός μέν νά συντονίζουμε τήν διακονία τῆς Ἐκκλησίας μας στά βήματα, στούς στόχους καί στίς προοπτικές τῶν διαφόρων ὀργάνων τῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης, ἀφ' ἑτέρου δέ νά καταθέτουμε συνεχῶς τήν μαρτυρία τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς καί νά φωτίζουμε μέ τό Ἑλληνορθόδοξο ἦθος τήν κάθε πλευρά τοῦ βίου Αὐτῆς.
Εἶναι ἀλήθεια καί ἔχει ὁμολογηθῆ ἀπό πολλούς ἐχέφρονες νόες, ὅτι οἱ πνευματικές ἀξίες καί τά πολιτισμικά καί κοινωνικά δεδομένα τῶν Εὐρωπαϊκῶν λαῶν ἔχουν ὑποστῆ μιά ἀλλοίωση στό θέμα τῆς κατανοήσεως τῆς ἱστορίας τοῦ παρελθόντος. Τοῦτο τό γεγονός ἔχει ἀντίκτυπο καί στόν προγραμματισμό καί στίς φιλότιμες ἐπιδιώξεις τῶν συμβαλλομένων Μελῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως.
Λογικοκρατούμενες ἀντιλήψεις, ἀπολυτοποιημένες οἰκονομικο-κοινωνικές θεωρίες, τάσεις πού ἐπιδιώκουν νά περιθωριοποιήσουν τόν κοινωνικό ρόλο τῶν πνευματικῶν καί ἐκκλησιαστικῶν θεσμῶν, πού πατροπαράδοτα ἐνυπάρχουν ἐντός τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, εἶναι στοιχεῖα πού ὁδήγησαν καί ὁδηγοῦν σέ ἀδιέξοδο, πολλά ἀπό τά ἐπιδιωκόμενα ἐπιτεύγματα, ἀποπροσανατολίζοντας ἐν πολλοῖς καί τήν στοχοθεσία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως.
Οἱ προκλήσεις αὐτές τοῦ ὀρθολογισμοῦ καί ἡ υἱοθέτησις ἑνός λόγου ἀπογυμνωμένου ἀπό κάθε τι μεταφυσικό πίστευμα, προβάλλονται ὡς ἄλλοθι καί οἱ ὅποιες ἐμπειρίες καί ἀνατάσεις τοῦ πνεύματος κατατίθενται περιφρονητικά ἤ καί περιθωριοποιοῦν τό κοινωνικό ταμεῖο τῶν λαῶν της.
Βέβαιο πάντως εἶναι ὅτι οἱ Χριστιανικές ρίζες ἀρθρώνουν τήν πνευματική κληρονομιά καί ὑπόσταση τῆς Εὐρώπης καί ἡ θρησκευτική ἐλευθερία καί τά θεμελιώδη ἀνθρώπινα δικαιώματα, πού ἀπομονώνουν κάθε δόλιο καί κακόπιστο προσηλυτισμό, διαμορφώνουν διαχρονικά καί ἱστορικά τήν ἐλεύθερη ρύθμιση τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας, ὡς καί κάθε θεσμικοῦ ὀργάνου.
Αὐτό εἶναι καί θά πρέπει νά εἶναι τό "status quo", πού ἀξίζει νά ρυθμίζῃ τήν διακονία καί τήν μαρτυρία τῆς κάθε Ἐκκλησίας μέσα στά οἰκονομικά, τά κοινωνικά καί πολιτικά δεδομένα τῶν Κρατῶν Μελῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, πρᾶγμα πού δίνει τήν δυνατότητα νά ἀποφεύγονται ἀνεπιθύμητες καί ἀλυσιτελεῖς ἐνέργειες σέ εὐαίσθητα ζητήματα γιά νά διασφαλίζεται ἔτσι ἡ πολιτιστική καί ἐθνική ταυτότητα κάθε Μέλους.
Ξεκινώντας ἡ Ἐκκλησία μας ἀπό τήν βασική θέση, ὅτι ὁ κάθε ἄνθρωπος εἶναι ἀνεπανάληπτη προσωπικότητα καί "εἰκόνα τοῦ Θεοῦ" καί ὅτι, ὄχι μόνον μέ τόν Χριστό, ἀλλά στό Χριστό ὑπάρχει ἐλευθερία, δημοκρατία καί δικαιοσύνη, ἐπιμένει ἀταλλάντευτα σ' αὐτό τό μοτίβο συνεργασίας, ἐπικοινωνίας, διακονίας καί προσφορᾶς μεταξύ τῶν λαῶν τοῦ κόσμου καί ἰδίως τῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης.
Ὡς Ἐκκλησία βέβαια δέν μποροῦμε νά ἔχουμε συμμετοχή στίς ἀποφάσεις καί συζητήσεις, μήτε ἐπιθυμοῦμε νά ὑπερβοῦμε τά ἐσκαμμένα καί τά ὅρια ἁρμοδιοτήτων, πού ἀνήκουν στούς διαφόρους τομεῖς τῆς Ἑνώσεως καί στά ὄργανα Αὐτῆς.
Μετέχουμε ὅμως σέ κοινές προσπάθειες καί ἀνταποκρινόμαστε μέ εὐθύνη καί εὐαισθησία στίς προσφερόμενες δυνατότητες ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, ἐκτιμώντας θετικά καί ἀξιοποιώντας παραγωγικά κάθε τί πού ἀποβλέπει στό συμφέρον τοῦ λαοῦ μας, χωρίς νά ἀλλοιώνεται ἡ μαρτυρία τῆς ἑλληνορθόδοξης πίστεως καί χωρίς νά ὑποτιμᾶται ἡ ταυτότητα τῆς Χριστιανικῆς Εὐρώπης.
Κάθε τί μπορεῖ μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ καί μέ τήν συνεργασία τοῦ ἀνθρώπου νά ἀξιοποιηθῇ. Κάθε δῶρο καί τάλαντο προσφορᾶς ἀπό τούς ἄλλους, ὅταν δέν τό θάψουμε στόν ἐγωϊσμό μας, ἀλλά τό καταθέσουμε στό φιλότιμο ταμεῖο τῆς δυναμικῆς προσπάθειας καί τῆς πνευματικῆς καλλιέργειας τοῦ ἀνθρώπου μπορεῖ νά ἐπιφέρει "καρπόν πολύν καί ἀγαθόν".
Μέ αὐτές τίς προοπτικές καί ἀγαθές θέσεις καί προτάσεις καλούμαστε νά σφυρηλατήσουμε, ὄχι μόνον τήν ἑνότητα τῆς πίστεως, ἀλλά καί τήν ἑνότητα τῆς ἀνθρώπινης δημιουργίας καί προκοπῆς, σέ ὅ,τι μᾶς προσφέρεται ὡς χάρισμα, δωρεά καί εὐκαιρία παραγωγικῆς διαδικασίας μέσα στή Εὐρωπαϊκή Κοινωνία πού ζοῦμε.
Εὐλογῶ λοιπόν τήν ὅλη προσπάθεια πού καταβάλλει ὁ Πρόεδρος τῆς Εἰδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Παρακολουθήσεως τῶν Εὐρωπαϊκῶν Θεμάτων τῆς Ἐκκλησίας μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἀττικῆς κ. Παντελεήμων καί τά μέλη Αὐτῆς, γιά τήν ἐνημέρωση τῶν Στελεχῶν τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐπί θεμάτων Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως.
Ἡ συνεργασία μας μέ τούς κ.κ. ἀντιπροσώπους- Διευθυντές τῶν Γραφείων, τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου καί τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως στήν Ἑλλάδα, ὑπάρχει ἤδη ἀποτελεσματική καί εὐελπιστοῦμε ὅτι θά συνεχίση νά εἶναι γόνιμη καί οὐσιαστική πρός τό συμφέρον τοῦ Λαοῦ μας.
Χαιρετίζω λοιπόν τήν παρουσία ὅλων Ὑμῶν στήν Ἡμερίδα αὐτή. Αὐτό ἐν πολλοῖς δείχνει καί ὑπογραμμίζει καί τό ἐνδιαφέρον τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τήν ἐνεργοποίηση ὅλου τοῦ δυναμικοῦ Της στά Εὐρωπαϊκά ζητήματα καί τό ὅτι κάθε προσπάθεια καί ἐπιδίωξή Της δέν εἶναι τυχαία καί εὐκαιριακή.


Γίνεται δέ πάντα μέ συγκρότηση καί ἐπιμέλεια πρός τόν σκοπό αὐτό καί μέ κατάλληλα πρόσωπα, ἀφοσιωμένα καί εἰδικευμένα στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας μας.

† Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

Προηγούμενη σελίδα